INLOGGEN

Interview Dink Ripmeester

Nieuws

Woensdag 9 mei 2012

  Cautionary Note     Members apporached by on or behalf of the following company are strongly advised to contact the BIMCO Secretariat (if BIMCO member) or ... Meer

Dinsdag 1 mei 2012

    JOB HOPPING   Zoals altijd gebruikelijk is, is het bestuur in name van onze voorzitter u ter wille voor informatie en of assistentie bij het zoeken naar ... Meer

Evenementen

Dinsdag 12 juni 2012

    BARBECUE AVOND 2012     DINSDAG 12 JUNI 2012 AANVANG:19.00 UUR   LOCATIE: Abel. grand café Restaurant    ... Meer

Vrijdag 28 september 2012

  28 September 2012 SHIPBROKERSDINNER     Meer

ELKE EURO TELT 

Met name rederijkantoren hebben handjes tekort. "Men moet door de lage vrachtenmarkt meer inspanning plegen om de schepen te bevrachten. Er komt ook nieuwbouw bij. Er worden ook schepen opgelegd en sommige reders hebben nieuwbouw afgezegd, maar dat maakt de Markt weer interessant om gebruikt te kopen." Aan het woord is Dink Ripmeester, voorzitter van de Nederlandse Zeebevrachters Sociëteit (NZS).

 

"We hebben jaren met een uitzonderlijke vrachtenmarkt gehad. Nu is elke euro er weer één, dat merk ik ook op onze net vernieuwde opleiding voor zeebevrachters, in Rotterdam en Delfzijl." De deepsea is op 2 december van het afgelopen jaar uitgebodemd, na de neergang die vlak voor de zomer begon. Nu, tijdens dit gesprek, zitten we voor een capesizer van 150 duizend ton op een historisch jaargemiddelde. Het schip doet 20 duizend dollar per dag, terwijl de dagprijs in juni 2008 283 duizend dollar was. "Als je weer richting 30-duizend dollar per dag gaat, kun je met zo'n schip je brood verdienen. Maar door de op te leveren nieuwbouw in de tweede helft van dit jaar, is de situatie voor de deepsea heel zorgelijk."

 

SHORTSEA

"Ook voor de shortsea geldt: hoe komen we uit deze broze situatie van slecht betalende lading? Het Verre Oosten heeft intussen zijn voorraad mineralen wel opgegeten. Op het moment dat het vertrouwen bij banken en consumenten weer daar is en de deepsea zich weet te handhaven, dan mag je hopen dat in drie tot zes maanden de situatie voor de shortsea ook weer beter wordt." Dink Ripmeester uit Renesse is als zeebevrachter ook docent aan de opleiding voor zeebevrachters en gastdocent bij het STC in Rotterdam. Daar traint hij elk jaar Navo-officieren om het goede schip te kiezen voor het verschepen van materieel in vredes- en oorlogssituaties. Ripmeester: "Ik wilde ooit leraar worden, dat zit er nog steeds in." Hij doet veel zaken in het Rotterdamse, maar  heeft  kantoor aan huis in Renesse aan Zee, waar je, als je niet teveel naar de vogels luistert, over bos en duin de branding van de Noordzee hoort. Omdat  het  kantoor net  is verbouwd, moet het bord nog worden opgehangen. Dit meldt: ‘Dink Ripmeester Logistic & Maritime Management'.

 

 

 

ZELFVRIEZENDE ZEECONTAINER

De zeebevrachter houdt zich al een aantal jaren bezig met duurzaamheid en innovatie in (haven)industrie en in de logistieke  keten, het intermodale vervoer. Hij heeft daartoe diverse pijlen op zijn boog, maar allereerst is daar zijn ‘troetelkind',  de zelfvriezende zeecontainer. Dit is een vinding van twee Amerikanen die hun systeem GoCryo noemden, naar de toegepaste cryogene  techniek. Het komt er op neer dat een container met maat naar keuze van binnen met kunststof wordt geïsoleerd en bovenin een bunkerruimte krijgt, die gevuld kan worden met gerecyclede CO2. Bij de industrie afgevangen CO2 te over, dus aan deze grondstof geen gebrek, al geldt wel: hoe schoner, hoe beter.De vloeibare CO2 gaat in de bunkerruimte en verandert daar in een vaste stof, een soort sneeuw, een vorm van droog ijs. Gedurende het vervoer wordt de ‘sneeuw' verstoven door een aantal gaten, om als een onzichtbare koude deken de bevroren lading te omsluiten, zodat deze ook daadwerkelijk zo koud blijft als hij er in ging. Met dit systeem kan een container zijn lading gedurende dertig dagen houden op een  temperatuur van   -18  tot  -55 graden Celsius. Totale zelfvoorziening.

En dat maakt deze container volgens Ripmeester bij uitstek geschikt voor het intermodale vervoer. Hij kan vanaf een schip zonder probleem verder per spoor -  "onmogelijk  bij  normale vriescontainers". Ook per vrachtauto. Hij ziet grote mogelijkheden voor de West-Europese shortsea richting Rusland, waar dan bijvoorbeeld in Sint-Petersburg wel een CO2-station moet komen, zodat de containers per spoor naar alle hoeken van het land kunnen. Behalve met gerecyclede  CO2 voor de zelfvriezende container houden zeebevrachter Dink Ripmeester en Nicolaas  Alderding zichnaast hun ‘gewone werk' ook bezig met bio-ethanol en houtpellets, geperste staafjes houtschaafsel, een vaste brandstof. Om de productie van houtpellets te  bekijken, is Ripmeester onlangs naar Zuid-Afrika geweest. "Het lijkt misschien een rare combinatie van dingen,"  Aldus Ripmeester. "Maar je kunt in de Rotterdamse haven zo drie fabrieken bij elkaar zetten die elkaars restproducten gebruiken en een unit vormen. In plaats van stand-alone fabrieken. Dit past in de huidige politiek van het Havenbedrijf Rotterdam. Bij de fabricage van houtpellets komen stoom en water vrij, producten die een fabrikant van bio-ethanol kan gebruiken. Bij de productie van bioethanol wordt CO2 uitgestoten. Die kun je weer hergebruiken voor de zelfvriezende containers. De keten is rond." 
 

VLEES EN VIS

Voor zijn duurzame projecten werkt Ripmeester samen met Nicolaas Alderding uit Zierikzee, voor technische ondersteuning en om de weg te vinden in het nationale en Europese subsidieland. Sinds zes jaar doet in de VS een veertigtal van deze containers dienst in het intermodale verkeer, op onder meer een trade van de Amerikaanse oostkust naar Japan (vriezend op -53 graden) en binnen de VS naar Hawaï.

 

Een geliefd product is diepvriesfriet. De uitvinders in de VS hebben het  wereldwijde patent op hun  vinding.  Ripmeester is hun vertegenwoordiger in de EU. Hij heeft één container naar Nederland gehaald en daarmee zijn in samenwerking met een friet- en een CO2-leverancier ook ook geslaagde proeven gedaan. Proeven met gevroren vis en vlees volgen. Zéér diepgevroren (dure) vis en vlees is volgens Ripmeester een groeiende markt: "De houdbaarheid van producten wordt verlengd, een logistiek voordeel in de keten."

 

DE PRIJS

Een klassieke reefer container koelt tijdens transport op diesel. Terwijl het milieu belast wordt met de uitstoot van onder meer NOX, carbonmonoxide én CO2. Toch varen en rijden er voor de VS maar veertig van die zelfvriezers rond. En tijdens de lezingen die Ripmeester tot op IJsland gaf, was men vol belangstelling maar er werd er niet één gekocht. Waarom stort de markt zich niet massaal op deze milieuvriendelijke en geldbesparende zelfvriezer? De vervoersmarkt is behoudend, zegt hij en je moet precies de goede tradelane hebben voor dit product. Rusland zal ook moeten worden ‘bewerkt'. Die tradelane, in Europa, lijkt hij intussen gevonden te hebben. Als je een hele serie van die zelfvriezers bestelt, zo vanaf 200, is de aanschafprijs niet veel hoger dan die van klassieke reefer containers, zegt hij. Alleen naar de aanschafprijs kijken is volgens hem overigens fout. "Het gaat ook om een andere logistiek: rail in plaats van truck als landmodaliteit, geen pluggingkosten op de terminals of bij gebruik van welke modaliteit dan ook. Kortom: dit is het nieuwe denken."

 

 

GOCRYO CONTAINER

De besparingen voor het milieu per container per dag op basis van een zeereis van 24 dagen en 27 liter diesel per container per dag die niet meer nodig is:

 

28 kg NOX

13 kg SO2

16 kg VOS (volatile organic compounds)

14 kg carbonmonoxide

43 kg PM (particular matter)

2042 kg CO2

No noise emission

 

Nadelen: Vloeibaar CO2 is nog lang niet overal verkrijgbaar. Het GoCryo systeem kan vriezen of koelen, (nog) niet gecombineerd. CO2 wordt duurder. CO2 wordt de massa nog gezien als ‘vervuilend', al wordt dit minder.

GoCryo container is net als alle andere reefers binnenin fragieler dan normaal; liever leeg retour dan met droge lading.

 

Voordelen (naast milieubesparing): Ook bestaande containers kunnen worden voorzien van het systeem Het kan ook in vrachtwagens en spoorwegwagons worden toegepast. Ook aan de wal geen geluidsuitstoot (draaiende generatoren worden

veelal als storend ervaren, zeker op parkeerplaatsen nabij bebouwing)

 

Besparing: Per container per dag 27 liter diesel tegenover klassieke vriescontainer. Een shortsea reis Rotterdam - Sint-Petersburg levert voor een 40voets GoCryo container een besparing van 900 euro op tegenover een klassieke vriescontainer.

 

"Zelfs als de reefer leeg terugkomt, hou je nog 350 euro over."

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

Met dank aan de redactie van MAINPORT, Port of Rotterdam Magazine

Door Lies Russel, Fotografie Danny Cornelissen

Overgenomen uit editie 5 jaargang 48

zie ook: www.mainportmagazine.nl

 

 

Copyright © 2007 - 2012 - NZS Alle rechten voorbehouden   |  Privacy   |  Algemene voorwaarden   |  Site map